نوع 1: تعمیر آسان (به سرعت توسط اپراتورها / کارگران تعمیر و نگهداری قابل رسیدگی است)
عیوب فرآیند و کیفیت: سطح ناهموار لولهها، ذرات سوخته، رگهها، ضخامت دیواره ناهموار، حبابهای داخلی، و غیره. در بیشتر موارد، اینها را میتوان با تنظیم دما، جریان آب خنککننده و سرعت تخلیه-بدون جدا کردن دستگاه برطرف کرد.
خطاهای جزئی الکتریکی و درایو: موتور اصلی روشن نمی شود، جریان ناپایدار. معمولاً ناشی از سوختن بخاری، روشن نشدن پمپ روغن روانکاری، سر خوردن تسمه محرک یا سوختن فیوز است. دستگاه را می توان با تعویض باندهای بخاری، سفت کردن تسمه یا تنظیم مجدد دکمه توقف اضطراری بازیابی کرد.
تغذیه ضعیف: پل زدن در قیف یا انسداد مواد خارجی. تمیز کردن قیف و باز کردن دهانه تغذیه معمولاً در عرض نیم ساعت انجام می شود.
دسته 2: نسبتاً قابل تعمیر (نیاز به سازنده یا تعمیر و نگهداری حرفه ای دارد، چند روز طول می کشد)
سایش یا شکستگی پیچ: باعث تخلیه ناهموار و محصولات نامرغوب می شود. سختی تعمیر نسبتاً کم است. پیچ یک قطعه یدکی معمولی است. تولید می تواند با سفارشی سازی یک پیچ جدید، نصب و راه اندازی آن به طور عادی از سر گرفته شود. به عنوان مثال، یک مورد در 3 روز به تولید عادی بازگشت. اگر فقط آسیب موضعی رزوه رخ دهد، می توان از جوشکاری اسپری آلیاژی نیز برای تعمیر استفاده کرد.
آسیب یاتاقان یا چرخ دنده: باعث ایجاد صدای غیرعادی یا لرزش می شود. سختی تعمیر متوسط است. گیربکس باید جدا شود، قطعات فرسوده جایگزین شوند و فاصله مش بندی مجدداً تنظیم شود.
دسته 3: تعمیر مشکل است (یا جایگزینی مقرون به صرفه تر از تعمیر است)
خراش یا ساییدگی غیر طبیعی روی دیواره داخلی بشکه: تعمیر بسیار دشوار است. از آنجایی که طول عمر لوله طراحی شده معمولاً بیشتر از پیچ است و دیواره داخلی نیاز به پرداخت بسیار دقیق دارد، هنگامی که خراش های شدید به دلیل گیرکردن شفت (مواد قفل کننده پیچ) یا اجسام خارجی سخت ایجاد می شود، تعمیر عموماً امکان پذیر نیست و لوله مستقیماً تعویض می شود.
خرابی های پیچیده سیستم: تعمیر بسیار دشوار است. به عنوان مثال، لرزش شدید اکسترودر ممکن است از ترکیبی از عواملی مانند سطح نصب، فاصله پیچ و حرکت محوری شفت خروجی گیربکس ایجاد شود. در یک مورد، تیم فنی یک شرکت لوله سازی دو ماه به بررسی آیتم به آیتم از 10 جنبه پرداخت تا مشکل را به طور کامل حل کند.